သတင်းထောက်၏ မှတ်စု: ပုပ်ရဟန်းမင်း လီယို ၁၄ ၏ ပထမဆုံး ပြည်ပခရီးစဉ်အား လေယာဉ်ပေါ်နှင့် အခြားနေရာများမှ သတင်းယူခြင်း

(SeaPRwire) –   ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လီယို ၁၄ ၏ ပထမဆုံး ပြည်ပခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ခြောက်ရက်ကြာ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်သည် အင်္ဂါနေ့တွင် ဘေရွတ်၌ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ပဋိပက္ခဒဏ်ခံ လက်ဘနွန်နိုင်ငံတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး နိုင်ငံ၏ မြေပြင်သုညဇုန်မှ မိုင်အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော နေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၄ ရက်နေ့က ဘေရွတ်ဆိပ်ကမ်းရှိ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် လူ ၂၀၀ ကျော် သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ ၃၀၀,၀၀၀ ကျော် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း သိုလှောင်ထားသော အမိုနီယမ်နိုက်ထရိတ် သုံးတန်နီးပါး မည်သို့ ပေါက်ကွဲခဲ့သည်ကို လက်ဘနွန်အစိုးရက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု မပြီးပြတ်သေးပေ။ ၎င်းသည် ယနေ့အထိ အကြီးမားဆုံး နျူကလီးယားမဟုတ်သော ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ လစဉ် လဆန်း ၄ ရက်နေ့တိုင်းတွင် သေဆုံးသူများ၏ မိသားစုများသည် အစိုးရ၏ ဆောင်ရွက်မှု မရှိခြင်းနှင့် အဂတိလိုက်စားမှုတို့ကို ဆန္ဒပြရန် ဆိပ်ကမ်းသို့ သွားရောက်ကြသည်။

ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လီယိုသည် ဆိပ်ကမ်းတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ဂါရဝပြုခဲ့ပြီး သေဆုံးသူများအား အောက်မေ့ဖွယ် မီးပုံးတစ်လုံး ထွန်းညှိခဲ့သည်။

ထိုနေ့ အစောပိုင်းက ဗာတီကန်သတင်းပြန်ကြားရေးအရာရှိ Salvatore Scolozzi သည် ဘေရွတ်မြို့ရှိ Intercontinental Phoenicia Hotel ၏ စကျင်ကျောက်ခန်းမတွင် အသိအမှတ်ပြုထားသော သတင်းထောက် ၈၀ ဦးကို အမည်စာရင်းခေါ်ယူနေခဲ့သည်။

ဤဇိမ်ခံဟိုတယ်၏ ပြတင်းပေါက်အားလုံးသည် ၂၀၂၀ ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း ကွဲကြေခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းများနှင့် ဧည့်သည်များ ဒဏ်ရာရရှိကာ ပရိဘောဂများအားလုံး ပျက်စီးခဲ့သည်။ “ အဆောက်အဦထဲက လေတွေအားလုံး စုတ်ထုတ်သွားသလိုဖြစ်ပြီး ဖန်ကွဲစတွေနဲ့ ဖုန်တွေ နေရာအနှံ့ ပျံဝဲနေခဲ့တယ်” ဟု ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ကျွန်တော့်ကို ပြောပြခဲ့ပြီး သေဆုံးသူများ မရှိခဲ့ကြောင်းလည်း ဖြည့်စွက်ပြောကြားသည်။ ကျယ်ပြန့်စွာ ပြုပြင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ဟိုတယ် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော်လည်း မီးလောင်ထားသော အရိုးစုပုံစံ အဆောက်အအုံများ ဝန်းရံလျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဧည့်ခန်းမတွင် Scolozzi က “ Non fare ritardi VAMPS, နောက်မကျကြေး” ဟု သတိပေးသည်။ သူနှင့် သူ၏ဝန်ထမ်းများသည် ဤခြောက်ရက်ကြာ ခရီးစဉ်ကို စီစဉ်ရန် တစ်နှစ်ကျော်ကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ မူလက နောက်ပိုင်းအတွက် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ကို စုပေါင်း၍ VAMPS ဟုလည်းကောင်း၊ Vatican Accredited Media Personnel ဟုလည်းကောင်း သိကြပြီး ဤခရီးစဉ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မတူညီသော နိုင်ငံ ၁၅ နိုင်ငံမှ လာရောက်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ရောမမြို့သို့ ပြန်မည့် လေယာဉ်အတွက် နံနက် ၅:၃၀ တွင် စစ်ဆေးပြီးနောက် ဧည့်ခန်းမ၏ စကားဝိုင်းများသည် အီတလီသို့အပြန် လေယာဉ်ပေါ်တွင် ကျင်းပမည့် စောင့်မျှော်နေသော သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအသစ်ကို မည်သည့်မေးခွန်းများ မေးသင့်သလဲဆိုသည်ကို အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဘာသာစကားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုစီသည် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲအတွက် မေးခွန်းတစ်ခုစီ ထုတ်ကြပြီး ငြင်းခုံမှုများ ပြင်းထန်နိုင်သည်။ ခရီးစဉ်အတွင်း အမျိုးသမီးများ၏ အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် အမျိုးသမီးဒီကွန် (deacons) များကို လက်ခံရန် ပွင့်လင်းလိမ့်မည်လားဟု မေးရန် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက အကြံပြုပြီးနောက် “ သူ ဘယ်တော့မှ အဲဒီကို မသွားဘူး” ဟူသော မှတ်ချက် ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လီယိုသည် လေယာဉ်ပေါ်၌ သတင်းထောက်များနှင့် လုံးဝစကားပြောမည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အစ္စတန်ဘူလ်မှ ဘေရွတ်သို့ ပျံသန်းသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ချာတာ Airbus လေယာဉ်ပေါ်တွင် ကန့်လန့်ကာ ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်သက်သာရာ ရခဲ့သည်။ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လီယိုသည် ဂါဇာရှိ ပဋိပက္ခကဲ့သို့သော ခက်ခဲသော မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုခဲ့ပြီး ဗာတီကန်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ နှစ်နိုင်ငံဖြေရှင်းနည်းကို ထောက်ခံမှုကို အတည်ပြုခဲ့သော်လည်း “ အစ္စရေးက ကျွန်ုပ်တို့၏ မိတ်ဆွေပါ” ဟု အခိုင်အမာ ပြောကြားခဲ့သည်။

ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လီယိုသည် အစွန်းရောက်စေလိုခြင်းမရှိ၊ သူသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သံတမန်ဆန်သည်။ သူ၏ ပုပ်ရဟန်းမင်းသက်တမ်း ခြောက်လအကြာတွင် ယုံကြည်မှု တိုးလာပြီး သူ၏ မိန့်ခွန်းများကို ပိုမိုပြတ်သားလာအောင် ပြောဆိုနေကြောင်း တွေ့ရသည်။ သူသည် သူ၏ မိခင်ဘာသာစကားဖြစ်သော အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားထားသည်များကိုသာ ပြောဆိုခဲ့ပြီး လက်ဘနွန်တွင် ထူးချွန်သော ပြင်သစ်ဘာသာစကားဖြင့်လည်း ပြောဆိုခဲ့ကာ ဒေသခံအာဏာပိုင်များ၊ မတူညီသော ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် နိုင်ငံ၏ လူငယ်များအကြား ငြိမ်းချမ်းရေး လိုအပ်ကြောင်းကို ဖိအားပေး ပြောဆိုရာတွင် အာရဗီဘာသာစကားဖြင့် စကားအနည်းငယ် ပြောကြားခဲ့သည်။

တနင်္လာနေ့ည လူငယ်များ와의 ပွဲတော်တွင်၊ ခရစ်ယာန်စတိုင်လ် Woodstock တစ်ခုတွင် သူသည် ရွှေ့ပြောင်းမသွားခဲ့သော လက်ဘနွန်လူမျိုးများနှင့် ပြန်လာခဲ့ကြသူများကို ဂုဏ်ပြုနှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ “ မျှော်လင့်ချက်ထားပါ၊ ထွက်မသွားပါနဲ့၊ သင့်နိုင်ငံက သင့်ကို လိုအပ်ပါတယ်!”

ဒေသခံ ကက်သလစ် Maronite စေတနာ့ဝန်ထမ်း Nada Merhi သည် ၁၉၇၅-၁၉၉၀ ပြည်တွင်းစစ်က သူမမိသားစုဘဝများကို ဖျက်ဆီးခဲ့ချိန်တွင် ၅ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ သူမ၏ နိုင်ငံအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေး အကျပ်အတည်းများကြားမှပင် သူမ ဘယ်တော့မှ ထွက်ခွာမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပြီး ၂၀၂၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် အစ္စရေး၌ Hamas ၏ လူသတ်ပွဲအပြီး ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာ အီရန်ကျောထောက်နောက်ခံ လက်ဘနွန်စစ်သွေးကြွ Hezbollah က အစ္စရေးကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြစ်ပွားလာသော အကြမ်းဖက်မှုများကြားမှပင် ထွက်ခွာမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောဆိုသည်။

“ ကျွန်ုပ်တို့ကို တိကျသော အကူအညီများ လိုအပ်ပါသည်၊ သို့သော် အားလုံးထက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ငြိမ်းချမ်းရေးကိုသာ လိုချင်ပါသည်” ဟု သူမက ပြောကြားခဲ့သည်။ “ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မမေ့လျော့စေရန် မျှော်လင့်ပါသည်” ။

ဘေရွတ်၏ မြောက်ဘက် မိုင် ၂၀ ခန့်အကွာ ကမ်းရိုးတန်းမြို့ဖြစ်သော Byblos မှ လုပ်ငန်းငယ်ပိုင်ရှင် Andre Sassine သည် အကောင်းမြင်သည်။ “ ကျွန်ုပ်တို့ ငြိမ်းချမ်းရေးရရှိပါက လုပ်ငန်းများ ကောင်းမွန်လာပါလိမ့်မည်။ လက်ဘနွန်ရှိ မွတ်ဆလင်များက ပြဿနာမဟုတ်ပါ၊ မီဒီယာများကို မယုံပါနှင့်၊ ပြဿနာမှာ ပြင်ပနိုင်ငံများက လွှမ်းမိုးပြီး အကျင့်ပျက်ခြစားစေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်” ဟု ၎င်းက ပြောကြားခဲ့ပြီး သူ၏သမီး Tiffany သည် လက်ဘနွန်နွယ်ဖွားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ထားသည့် သမ္မတ Donald Trump သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် ပူးပေါင်းနိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ကြောင်းလည်း ဖြည့်စွက်ပြောကြားသည်။

“ ကျွန်ုပ်တို့ လက်ဘနွန်လူမျိုးများသည် အမေရိကကို ချစ်သည်” ဟု သူက ပြောကြားခဲ့ပြီး “ အမေရိကတွင် မွေးဖွားခဲ့သော ဤပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအသစ်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်သည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးရရှိအောင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီပါ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။